Νίκος Ισ. Μιχαηλίδης

Δεν πέθανες. Αδιάφορο οι μήνες κι αν περνάνε: τότε οι νεκροί πεθαίνουνε όταν τους λησμονάνε. / Κώστας Ουράνης (1890 - 1953)

Οι τελευταίοι δύο στίχοι του ποιήματος «Η ζωντανή νεκρή», από τη συλλογή Νοσταλγίες, Ι  Vixit, εκδόσεις Εταιρείας «τύπος», Αθήνα 1920. 

Εδώ στο κοιμητήριο του Σισλί ενταφιάζονται γνωστοί ευεργέτες, λόγιοι και  επιφανείς ευπατρίδες  του Γένους. Μνημεία πραγματικά καλλιτεχνήματα όπως των τραπεζιτών των Ζαρίφιδων, των Νεγρεπόντη, των Ηλιάσκων,  των Ζαφειρόπουλων και πολλών άλλων. Μνημεία φημισμένων ιατρών όπως του Αλέξανδρου Σχινά, του Δημητρίου Ζαμπακού πασά, του Παύλου Φενερλή πασά. Τόπος ανάπαυσης πολλών οικογενειών καθώς και ανθρώπων που έγραψαν ιστορία, την εποχή εκείνη με τον δικό τους τρόπο. Ιστορία αρεστή ή μισητή, ιστορία ανθρώπων που είχαν διαφορετικά πιστεύω όπως του Ανδρέα Κοπάση ή Ανδρουλιδάκη, του τελευταίου ηγεμόνα της Σάμου που δολοφονήθηκε το 1914, του αξιωματικού του οθωμανικού στρατού Ρωμύλου Σπαθάρη που δολοφονήθηκε στην Γέφυρα του Γαλατά στα γεγονότα του 1909, του Δημητρίου Μενάγια συμβούλου του Αυτοκράτορα πασών των Ρωσιών, του Ρώσου φιλέλληνα Καναβάλωφ, του σχισματικού ιερέα και Πατριάρχη των τουρκορθοδόξων Παπά Εφτίμ, που πέθανε σε πλήρη ανυποληψία από τους ομογενείς της Πόλης. Μνημεία γνωστών μεγαλεμπόρων και επιχειρηματιών, όπως των:  Γεωργίου Καζανόβα, Χρυσοβελόνη και Σεβαστόπουλου από την Χίο, του χαρτέμπορου Δημητρίου Ταμβάκου, του Πετρίδη, του Σταματιάδη και άλλων πολλών.

Τα ταφικά αυτά καλλιτεχνήματα κατασκευάστηκαν από πολύ γνωστούς καλλιτέχνες όπως ο Γάλλος Antonin Mercié, έργα του οποίου κοσμούν το Λούβρο, ο Γιώργος Μπονάνος, ο Μιχάλης Τόμπρος, ο Luigi Giona και πολλοί τήνιοι όπως ο Λάζαρος Σώχος, οι αδελφοί Λάζαρος και Θεόδωρος  Γ. Λυρίτης, οι αρχιτέκτονες Περικλής Φωτιάδης,  Δημήτρης Παναγιωτίδης και άλλοι πολλοί.