Μέγα Ρεύμα / Αρβανιτοχώρι /- ήταν χωριό στο Βόσπορο. Έχει ρίζες στην αρχαιότητα και σύμφωνα με μαρτυρία του ιστορικού Πολύβιου, ονομαζόταν «Εστίαι».

Tσιχαγγίρι - παλαιό Κολωνάκι της Κωνσταντινούπολης. Μετά το Ταρλαμπάσι είναι η πιο μεγάλη παραδοσιακή περιοχή στο κέντρο της πόλης.

Γαλατάς / Πέραν εν Συκιαί / - δυναμική εμπορική περιοχή. Το αρχικό όνομά της περιοχής ήταν Συκιαί ενώ επίσης  αποκαλούνταν Πέραν εν Συκιαί από όπου προήλθε και η ευρύτερη ονομασία Πέραν.

Κουζγκουντζούκι - παλιό ψαραδικό χωριό. Το πιο ειδυλλιακό προάστιο της ασιατικής όχθης του Βοσπόρου με  συνονθύλευμα από ξύλινα σπίτια, εκκλησίες, συναγωγές και πολύ πράσινο.

Υψωμαθεία / Θείον Ύψωμα  / - παλιά λαϊκή περιοχή στην ευρωπαϊκή όχθη του Βοσπόρου. Εδώ, ανάμεσα σε άλλες γνωστές προσωπικότητες γεννήθηκε η Λωξάντρα (η γιαγιά και ηρωίδα του βιβλίου της Μ. Ιορδανίδου) και ο πατέρας του ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη.

Θεραπειά -  πλούσια προάστια με πολλές ελληνικές γωνιές και αναμνήσεις. Τα Θεραπειά ήταν θέρετρο της ρωμαίικης ευκατάστατης τάξης της Κωνσταντινούπολης, όπως και των εύπορων Ευρωπαίων της πόλης. 'Ηταν γνωστά ως «θερινό Φανάρι». Εδώ βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής την οποία έκτισε το 1860 η χήρα του τελευταίου της οικογένειας των Μαυρογένηδων.

Άγιος Στέφανος / Ayastefanos / - παραθαλάσσιος οικισμός και θέρετρο για τους Έλληνες της Πόλης. Το χωριό (κατά το θρύλο) πήρε το όνομά του όταν πλοίο που μετέφερε τα οστά του πρωτομάρτυρα Αγίου Στεφάνου από την Κωνσταντινούπολη στη Ρώμη έπεσε σε καταιγίδα και σταμάτησε εκεί. Τα οστά μεταφέρθηκαν σε εκκλησία, που πήρε το όνομά του, και από αυτήν ολόκληρο το χωριό. Εκεί υπογράφτηκε και η Συνθήκη του 1878 μεταξύ Ρωσίας και  Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γνωστή ως Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου.

Διπλοκιόνιο / Μπεσίκτας / - ορμητήριο πλοίων από τους ελληνικούς και βυζαντινούς χρόνους. Η ονομασία  διπλοκιόνιον παραπέμπει στους κίονες ελλιμενισμού πλοίων που βρίσκονταν εκεί.

Ντολάπντερε - / Dolapdere /- tο όνομα αναφέρεται στους "νερόμυλους/τροχούς" (dolap) που κάποτε αντλούσαν νερό από το ρέμα της κοιλάδας, τροφοδοτώντας κρήνες και κήπους της οθωμανικής εποχής. Ιστορικά, η περιοχή, αποτελούσε περιοχή κατοικίας των πιο λαϊκών στρωμάτων της Ελληνικής και της Αρμενικής κοινότητας. Μετά  το 1955, η περιοχή άρχισε να υποβαθμίζεται, υποδεχόμενη μετανάστες από την Ανατολία. Στην περιοχή βρίσκεται η Εκκλησία της Παναγίας της Ευαγγελίστριας, σημαντικό μνημείο της ελληνικής παρουσίας και στο κέντρο μουσείο αφιερωμένο στον Πολωνό ποιητή Άνταμ Μιτσκιέβιτς (Adam Mickiewicz), ο οποίος πέθανε εκεί το 1855.

Χαλκηδόνα - ήταν αρχαία παραθαλάσσια πόλη της Βιθυνίας. Σήμερα ακριβό προάστιο της Κωνσταντινούπολης με σιδηροδρομικό σταθμό.

Μόδι - μια απο τις πιο παλιές περιοχές στην Ανατολική ακτή της πόλης. Το Μόδι διασχίζει το "Νοσταλγικό Τραμ" που αναχωρεί από το Kadıkοy.

Σισλή - αποτελεί μια απο τις πιο όμορφες περιοχές στον κεντρικό αστικό πυρήνα της πόλης. Εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο ελληνικό κοιμητήριο στην Τουρκία - ο Ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.

Ταρλαμπάσι  / Μικρή Ελλάδα / - το Ταρλάμπασι κατοικήθηκε από Eλληνες στα μέσα του 19ου αιώνα και εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη ελληνική περιφέρεια του Πέραν. Οι Πολίτες έφυγαν σε διαδοχικά ρεύματα, μετά τα Σεπτεμβριανά (1955), τις απελάσεις των Ελλήνων υπηκόων το 1964 και την εισβολή στην Κύπρο. Σήμερα ούτε μια ελληνική οικογένεια δεν απομένει εκεί.

Πριγκηπονήσια - σύμπλεγμα από 4 μεγάλα νησιά (Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη, Πρίγκηπος) και 5 μικρότερα (Πίτα,  Νέανδρος,  Οξειά, Πλάτη, Αντιρόβυθος) στη Θάλασσα του Μαρμαρά. Ανήκουν επίσης οι ύφαλοι Βόρδωνες, που θεωρούνται το απομεινάρι ενός δέκατου νησιού ύστερα από κάποιο σεισμό. Μνημονεύονται για πρώτη φορά τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Αριστοτέλη με το όνομα «Χαλκηδόνιοι νήσοι» ή «Δημόνησοι». Η σημερινή ονομασία προήλθε από την εποχή που το μεγαλύτερο νησί υπήρξε ιδιοκτησία του βυζαντινού πρίγκηπα Ιουστίνου Κουροπαλάτη, στα 569 μ.Χ., ο οποίος έκτισε και ανάκτορο σε αυτό. Έκτοτε το νησί ονομάστηκε «Νήσος του Πρίγκηπος» και κατ’ επέκταση τα γύρω νησιά  «Πριγκηπόνησα».

Αγκυροχώρι - αποτέλεσε ένα από τα πιο πυκνοκατοικημένα ελληνικά προάστια και βρίσκεται επί της ασιατικής ακτής του Βοσπόρου

Φανάρι Μπαλάτ - βρίσκεται γύρω από τον πέμπτο λόφο της Κωνσταντινούπολης. Από το 1601 εδρεύει εκεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Στην κορυφή της περιοχής βρίσκεται  ένα από τα πιο ονομαστά και ξακουστά εκπαιδευτήρια - η Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Ταταύλα - μια ιστορική συνοικία της  Κωνσταντινούπολης κατοικούμενη από τον 16ο αιώνα μέχρι το 1922 αποκλειστικά από Έλληνες, κάποιους Αρμένιους και λιγότερο Εβραίους. Σήμερα αποτελεί κοσμοπολίτικη συνοικία του δημοτικού διαμερίσματος νοτίου Σισλί.

Μεσαχώριο - στη θέση του βρισκόταν στην αρχαιότητα η πόλη Αρχίας ή Αρχείον που ονομάσθηκε από τον Αρχία τον Αριστώνυμο. Σήμερα αποτελεί κοσμοπολίτικο προάστιο της Κωνσταντινούπολης.

Πέραν - η Μεγάλη Οδός του Πέραν, η οποία σήμερα αποτελεί τον πιο εμπορικό και φημισμένο δρόμο της Πόλης όπου οι Έλληνες είχαν τα καταστήματά τους. Έχει μήκος 3 χιλιόμετρα. Ξεκινάει από την πλατεία Ταξίμ, στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης και φτάνει μέχρι την περιοχή του Γαλατά. Εκεί διαδραματίστηκαν τα τραγικά γεγονότα των «Σεπτεμβριανών» με το Πογκρόμ του 1955, όταν στις 6 Σεπτεμβρίου, όλα τα καταστήματα των Ρωμιών λεηλατήθηκαν από τον τουρκικό όχλο.

Νιχώρι - αποτελεί μια από τις πιο ιστορικές περιοχές στον Βόσπορο στο οποίο ανέκαθεν υπήρξε ελληνικός και εβραϊκός πληθυσμός και θεωρείται ως μια από τις πιο δραστήριες κοινότητες που υπάρχουν σήμερα στην Πόλη.